Het viel een grote financiële dienstverlener op dat vrijwel niemand van hun klanten gebruik maakte van het spaar- en loyalty-programma vol interessante aanbiedingen, die werden aangeboden tijdens het uitloggen. Men vroeg ons of de oorzaak (neuropsychologisch) te verklaren was en of het te verbeteren was.
Dat men niet doorklikt is volgens ons niet zo verwonderlijk. Als men besluit om fysiek uit te loggen, wordt er ook mentaal uitgelogd. De aandacht voor een vervolgpagina is te verwaarlozen, en de aanbiedingen kunnen niet door de klant worden waargenomen. Het brein is al met iets anders bezig, terwijl onze motoriek de genomen beslissing (uitloggen) slechts uitvoert. In ons advies hebben wij twee oplossingen aangeboden. De meest effectieve maar ook de meest irritante is het telkens verplaatsen (d.m.v. een cookie) van de uilog button. Het brein moet dan bewust op zoek naar het kunnen uitloggen. Sympathieker is het om de aandacht van de klant ‘terug te winnen’ nadat er besloten is om uit te loggen. Dit kan bijvoorbeeld door gebruik te maken van een banner als de cursor in de buurt van de uitlog-link komt.
Maar neuro-ecomonics biedt een veel spectaculairder inzicht. We zijn allemaal ziende blind. Blind sight is het vermogen van onze hersenen om informatie op te slaan die we wel zien, maar niet bewust waarnemen. De resultaten zijn spectaculair. In experimenten waar neurologisch visueel gehandicapten zelfs voorwerpen konden omschrijven. Maar ook in de neuro-economie.
Zo kan de uitlogpagina ook gebruikt worden als een pagina waarop de merkwaarden kunnen worden geactiveerd. Op de pagina die onbewust wordt waargenomen, kunnen positieve boodschappen over het merk staan, die mits vaak genoeg vertoond inslijten in het brein van de klant. Mere Exposure heet dit fenomeen dat uiteindelijk leidt tot een zeer sterke merkbinding.
